بنی شاید حرف‌مان را گوش نکند و بخواهد از خانه قهر کند. اما می‌داند هیچ‌کجا خانه نمی‌شود. او شاید خودش و برادرش را گِلی کند، اما می‌داند به خانه که برسد تمیز می‌شود.
کودکان هرچند شیطان و بازیگوش باشند خانه را همیشه دوست دارند.

بِنی و برادرش

خانواده اولین اجتماعی است که کودکان می‌شناسندو نحوه‌ی ارتباط گرفتن با دنیای بیرون را در آن می‌آموزند.

خانه یکی از امن‌ترین مکان‌های موجود برای کودکان است. به دلیل همین امن بودن و نیز به دلیل عدم آشنایی بچه‌ها با دنیای بیرون، اغلب وقتی آن‌ها در محیط‌های بزرگ‌تری قرار می‌گیرند، سراغ خطرهایی می‌روند که برایشان دردسرساز می‌شود.

البته که این خطرها اگر خیلی جدی نباشند، مقدمه‌ی روابط و تجربه‌های موفقی برای آن‌هاخواهد شد.

بنی و برادرش از در خانه ماندن خسته شده‌اند و حوصله‌شان سررفته. آن‌ها تصمیم می‌گیرند برای بازی از خانه خارج شوند. مادرشان تاکید می‌کند که نزدیک چاله گی نروند اما آن دو دقیقا هما جا را برای بازی انتخاب می‌کنند.

خواندن داستان بِنی و برادرش چند نکته مهم را به کودکان یادآوری می‌کند. جایگاه خانواده، امنیت در خانه، دوستی و …

نکته ای که در مورد تصاویر این کتاب می‌توان به آن اشاره کرد، بزرگ بودن کادربندی تصاویر است که همچون پرده‌ی سینما چشم کودک را پر می‌کند.